Toen ik en Eva de koeienhemel bedachten, was het vies en regenachtig weer. Net als afgelopen nacht. Het waaide en het raam klaperde, het was koud en regenachtig. En toen, toen kreeg ik een boodschap uit het 'hiernamaals', het geweldige, verrukkelijke: de koeienhemel. Ik kreeg een boodschap; vraag met niet hoe: het ging met veel koeien en gouden regendruppels. Ik moest een Lofzang schrijven, zodat de mensen op de nietige aarde de Koeienhemel zouden respecteren. Ik kan niet dichten, maar met de hulp en zegen van onze Opper Dek - Stier is het toch nog goed gekomen.
De koe die graast het gras
en een weelderige plas
van gouden regendruppels
valt.
De gespierde dekstier in de weigr
maakt menig koetje toch zo blij
en lacht verleidelijk naar
de koe
De kalfjes, lief en klein,
zo teer en o zo fijn
en drinken bij
hun moeder
Het gras, kristallen douw
de lucht, vlekkeloos blauw
De eindeloze witte mist die langzaam
wegtrekt
Maar bezorgd dat ben ik wel,
want de koeienhemel groeit zo snel,
is er zometeen nog wel een plaats voor
mij?
Lotte & Lotte